Krzesanica

Krzesanica (2122 m n.p.m.) to najwyższy, niezwykle majestatyczny szczyt Czerwonych Wierchów. Słynie z unikalnej, północnej ściany, która opada w stronę Doliny Mułowej pionowym, ponad 200-metrowym urwiskiem, tworząc jeden z najbardziej dramatycznych i surowych krajobrazów w całych Tatrach Zachodnich.

Krzesanica, wznosząca się na wysokość 2122 m n.p.m., to niekwestionowana królowa Czerwonych Wierchów. Jej nazwa pochodzi od słowa "krzesany" (ścięty), co doskonale opisuje jej unikalną budowę geologiczną. Podczas gdy południowe, słowackie zbocza są łagodne i trawiaste, północna, polska ściana to gigantyczne, pionowe urwisko wapienne opadające głęboko do polodowcowego Kotła Mułowego. Widok tej przepaści bezpośrednio z krawędzi szlaku graniowego budzi ogromny respekt i zapada w pamięć na zawsze. Na szczyt Krzesanicy nie prowadzi żadna bezpośrednia droga z doliny – można ją zdobyć wyłącznie wędrując czerwonym szlakiem graniowym Czerwonych Wierchów. Szlak ten jest technicznie łatwy i bezpieczny, pozbawiony łańcuchów czy klamer, ale wymaga bardzo dobrej kondycji ze względu na konieczność pokonania dużych przewyższeń podczas wejścia na sąsiednie szczyty (Ciemniak lub Małołączniak). Panorama z wierzchołka Krzesanicy uchodzi za najbardziej kompletną w Tatrach Zachodnich – obejmuje surowy Giewont, rozległą Dolinę Kościeliską oraz majestatyczne, zębate szczyty Tatr Wysokich.